تبلیغات
سایه روشن - زندگینامه ادیت سودرگران
» ادیت سودرگران «


زندگی نامه:
ادیت سودرگران Edith_Sodergranادیت سودرگران در سال 1892 در خانواده ای فنلاندی-سوئدی از طبقه ی متوسط در سنت پترزبورگ - پایتخت آن زمان روسیه - به دنیا آمد. خانواده ی سودرگران چند ماهی پس از تولد ادیت به رای ولا ، دهی در دماغه ی کارلسکا در شصت کیلومتری سنت پترزبورگ در نزدیکی مرز روسیه و فنلاند ، نقل مکان کرد. اما ادیت تحصیلات ابتدایی خود را در سنت پترزبورگ به پایان رساند.
سودرگران در نوجوانی به بیماری سل مبتلا شد و بیشتر دوران زندگی اش را تا مرگ زود هنگام خود در 1923 در بیمارستان مسلولین به سر برد.
موضوع بیشتر شعرهای او ، متاثر از بیماری اش ، مرگ ، رنج و دلتنگی است. اما در میان شعرهای او همچنین بن مایه های امید، شادی و سرشاری از عشق به زندگی را می توان یافت.
سودرگران به چند زبان مسلط بود و با شعر معاصر اروپا و به ویژه شعر سمبولیستها و اکسپرسیونیستها آشنایی داشت. او یکی از چهره های برجسته ی گروهی از شاعران فنلاندی - سوئدی بود که در اوایل دهه ی بیست سبک مدرنیسم را ، ده سال پیش از آنکه این سبک در سوئد مورد توجه قرار گیرد ، در اشعار خود به کار گرفتند.
انتشار نخستین دیوان سودرگران به نام "اشعار" در سال 1916 حادثه ای بزرگ در تاریخ شعر سوئدی به شمار می آید.

آثار ادیت سودرگران:
اشعار .............................. 1916
بربط سپتامبر .................... 1918
پیشخوان گل سرخ ............. 1919
مشاهدات پراکنده .............. 1919
سایه ی آینده .................... 1920
سرزمینی که وجود ندارد ...... 1925  [چاپ شده پس از مرگ شاعر]

یادداشتی از خود ادیت سودرگران:
کسی نمی تواند انکار کند که سروده های من شعر است، اما نمی خواهم ادعا کنم که شعرهایم موزون می باشند. من کوشیده ام برخی شعرهای ناسازگار را در قالب وزن بگنجانم و بدین ترتیب به این نتیحه رسیده ام که من تنها در آزادی کامل ، یعنی به بهای رها کردن وزن است که توانایی استفاده از واژه ها و تصاویر را دارم. شعرهای من باید همچون یادداشت های پراکنده تلقی شوند.
و اما درباره ی درونمایه ی شعرهایم باید بگویم که من به عقل اجازه می دهم تا سازنده و پردازنده ی آنچه باشد که هوش درمی یابد.
اعتماد به نفس من از آنجا ناشی می شود که من ابعاد امکانات خود را دریافته ام. در شان من نیست از آنچه که هستم خود را کوچکتر کنم.