تبلیغات
سایه روشن - هفت شهر عشق
هفت شهر عشق

                                                                           بیان وادی معرفت
                                     بعد از آن بنمایدت پیش نظر                           معرفت را وادیی بی پا وسر

                                     هیچکس نبوَد که او این جایگاه                       مختـلف گردد زِبسیاریِ راه

                                    لاجرم بس ره که پیش آمد پدید                      هر یکی،برحدِّخویش آمد پدید

                                    کِی تواند شد در این راهِ خلیل                        عنکبوتِ مبتلا هم سیرِپیل

                                    سِیـــرِهرکس تا کمالِ وی بوَد                        قُربِ هر کس حسبِ حال وی بوَد

                                    گر بپرّد پشّه چندانی که هست                     کی کمال صُرصُرش*آید بدســت

                                    لاجرم چون مختلف افتاد سِیــــر                    هم روش، هرگز نیفتد هیچ طیر

                                    معــرفت زینجا تفـــاوت یافتست                    این یکی محراب و آن بت یافتست

                                    چــون بتــــابد آفـــتابِ معــــرفت                   از سپهرِاین رهِ عالــــــــی صــــفت

                                    هر یکی بیــنا شود بر قدر خویش                  باز یابد در حقیقت صدر خویـــــــــش

                                   ســـرِّذرّاتــش همه روشن شــود                  گُلخُن دنیا بر او گُلشـــــــن شــــــود

                                   مغــز بیند از درون نه پوســت،او                    خود نبیـــند ذرّه ای جــز دوســت، او

                                   صـــد هـــزار اصــرار از زیر نقـاب                   روز میـــبنمــایدت چــون آفتـــاب

                                   صد هزاران مرد گُم گردد مدام                    تا یکی اســـرار بیــن گـردد مــدام

                                   کامــلی باید،درو جــانی شگــرف                  تا کنـــد غواصـــی ِایــن بحـــر ژرف

                                   گر زِ اســـرارت شـــود ذوقی پدید                  هر زمانت نو شـــود شـوقی پدید

                                   تشنــگیِّ بــر کمــــال،اینجا بـــوَد                   صد هــــزاران خون،حلال اینجا بوَد

                                   گر بیاری دست تا عـــرشِ مجیــد                    دَم مزن یک ساعت از هَل مِن یَزید

                                   خویــش را در بحر عرفان غرق کن                   ورنه بــاری خــاکِ ره بر فــرق کن

                                   گر نه ای،ای خُفتــه اهلِ تهنیـت                    پس چــرا خود را نــداری تعــزیــت

                                   گــر نداری شــادیی از وصـــلِ یار                   خیــــــــز باری ماتمِ هجـــران بدار

                                   گـــــر نمیبـــینی جمـــالِ یــار تو                    خیــــــــز منشیـــن،می طلب اسرار،تو

توضیح:*صُرصُر=جیرجیرک

پی نوشت:از اینجا یه همتون خدا قوت میگم به جای پیمان/پیمان ! جات خالیه زودتر بیا