تبلیغات
سایه روشن - اتوبوس ظلمت
اتوبوس ظلمت

کلا زندگی،این روزها منو یاد اتوبوس خط واحد میندازه. چرا؟!!!  چون:
اول باید خط واحد و تعریف کنیم.خط واحد: یک وسیله نقلیه طویلی است که در یک مسیر دایره مانند دائم در حال رفت وبرگشته با مسافرهای خاص خود که کیپ تا کیپ ایستادند با یک سری ایستگاه تعریف شده.
اما داخل اتوبوس یک عده خوش شانس نشسته بر صندلی و یک عده ایستاده که ذهنشان پر از افکار،چرا!
برخی بر صندلی جفت بعضیها فرد....،فکر کنم اتوبسم رسید! سوار میشی برای یک مسیر ناشناخته وهی جلو میری جلو و جلوتر بدترین لحظه اینه که درست درحالی که فهمیدی همسفرت فقط مسافر بوده، بلکه مسیر و اشتباه اومدی وهمچنان بدتر اینکه اینجا برایت ایستگاه تعریف شده ی نیست، و باید تا ایستگاه بعدی بمونی و و هر چقدر مسیر اشتباه ت رو جلو و جلوتر رفته باشی نه تنها هزینه ی که باید برای برگشتت بپردازی بیشتره بلکه برگشتت سختر.
اما وقتی در ایستگاه تعریف شده پیاده شی برگشت غیر ممکن نیست. زمانی غیر ممکنه که کسی نه تنها که میفهمه مسیرش اشتباه بوده بلکه همسفراش هم آدمهای خوبی نیستندو باز هم بدتر ایسگاهی برایش تعریف نشده، تصمیم میگیره از پنجره پیاده بشه، امکان برگشتش سخته.
و اون از پنجره.....!،مسافرهای که کیپ تا کیپ بودند جاشون بازتر شده! علاوه بر این ی صحنه اکشنم دیدند که ضمیمه سفرشون شده و خوراک سه چهار روزه کلیپ های گوشیشون،.... هی اینو دیدی>؟
و در ایستگاه برگشت پیاده میشی چند چیز به یادت میمونه؛ چی؟ اینها:
1. منظرهای زیبا همان مسیر اشتباه، (زیبا؟!!) (مسیر اشتباه،هم منظرهای زیبا داره، چون این مسیر برای تو اشتباه بوده ولی همسفرات مقصد وهدفشون برای خودشون معلوم بوده، برای اونا اشتباه نبوده که بوده؟!)
2.دیدن بعضی از آدمها که موقع پیاده شدن هنوز نمیدونیو نفهمیدی مسافر بودند! همسفر، هم مسیر، اصلا آدم بودند؟!!!
3.هزینه ی که پرداخت کردی و برای برگشتت همچنان باید بپردازی.
4. این آدمها که اینقدر تو فکرند تو زندگشون فکر کنم ی بار مسیر اشتباه و رفتند.نرفتند؟ شایدم نرفتند.!
5. و بدتر از همه وقتیه که گذاشتی، که دیگه جبران ناپذیره.

پیمان:دنیا ی اتوبوسه من وتو مسافراشیم قدر امروز و بدونیم شاید فردا نباشیم،...... سرخوش آن نغمه که مردم بسپارند به یاد.!