خدایا میخواهم با تو گفتگو کنم
شاید بهانه باشد،شاید شایسته نباشم
اما گوش کن،مگو جزای توست نوش کن
مشکلات کم بود در دوران ما
از دار ودنیا
یک امام بود آن هم شد غایب از میان ما
آن غایب شد و چه زیاد شدند امامان در دوران ما
گیرم ما گناه کار عالمیم
باشد،باشیم،هستیم.....
هرچه تو گوی باشیم
تو که خوب می دانی
گناهکار بی تاوان نمی باشیم
تاوان از این بیشتر
همه اش در اما وای کاشیم
یا فرقی ندارد برای ما
امروز باشیم،فردا بهترکه نباشیم
گاه گاه گرد نمازی به روح مپاشیم
نماز نگویم....
سینه ها خالی میکنیم از غصه ها از درد
فکر که نه، سر را خالی از افکار سرد
چه می گویم؟
درد تو با ما هر چه خواست کرد
تو که گوید،مولا
آگاه تر از من به منی
پس چرا خزان  این چمنی.

(شعر یا متن از خودم). پیمان

 سلام  اولین شعرم تو سال جدید، پس منتظر انتقادهای بی رحمانه تون هستم!

ای که می روی و خنده ات بر لب است
راست گویی ،راست گویی
 تو را چه کم است
تو می رویی و ما سوزیم از درون
تو گوی نه کم است ،کم است
هرچند انتخاب تو از اول اشتباه بود
ولی باز این بیچاره دل
تشنه اشتباه کردن است