سایه روشن

پایان (استراحت بین دو نیمه)

پیمان — 2012-05-05T10:58:55+01:00

و پیامی از سهراب سپهری

پیمان — 2012-05-05T10:58:03+01:00

روزی
خواهم آمد ، و پیامی خواهم آورد.

در رگ ها ، نور خواهم ریخت .
و صدا خواهم در داد: ای سبدهاتان پر خواب‌! سیب آوردم ،
سیب سرخ خورشید.

خواهم آمد ، گل یاسی به گدا خواهم داد.
زن زیبای جذامی را ، گوشواره ای دیگر خواهم بخشید.
كور را خواهم گفت : چه تماشا دارد باغ‌!
دوره گردی خواهم شد ، كوچه ها را خواهم گشت .
جار خواهم زد: آی شبنم ، شبنم ، شبنم‌.
رهگذاری خواهد گفت : راستی را ، شب تاریكی است‌،
كهكشانی خواهم دادش .
روی پل دختركی بی پاست ، دب آكبر را بر گردن او
خواهم آویخت‌.
هر چه دشنام ، از لب ها خواهم بر چید.
هر چه دیوار ، از جا خواهم بركند.
رهزنان را خواهم گفت : كاروانی آمد بارش لبخند!
ابر را ، پاره خواهم كرد.
من گره خواهم زد ، چشمان را با خورشید ، دل ها را با عشق،
سایه ها را با آب ، شاخه ها را با باد.

و بهم خواهم پیوست ، خواب كودك را با زمزمه
زنجره ها.
بادبادك ها ، به هوا خواهم برد.
گلدان ها ، آب خواهم داد.

خواهم آمد ، پیش اسبان ، گاوان ، علف سبز نوازش
خواهم ریخت‌.
مادیانی تشنه ، سطل شبنم را خواهد آورد.
خر فرتوتی در راه ، من مگس هایش را خواهم زد.

خواهم آمد سر هر دیواری ، میخكی خواهم كاشت‌.
پای هر پنجره ای ، شعری خواهم خواند.
هر كلاغی را ، كاجی خواهم داد.
مار را خواهم گفت : چه شكوهی دارد غوك !
آشتی خواهم داد .
آشنا خواهم كرد.
راه خواهم رفت‌. نور خواهم خورد.
دوست خواهم داشت‌.

در هوای دو گانگی از سهراب سپهری

پیمان — 2012-05-05T10:56:26+01:00

در هوای دو گانگی ، تازگی چهره ها پژمرد.
بیایید از سایه - روشن برویم‌.

بر لب شبنم بایستیم‌، در برگ فرود آییم‌.
و اگر جا پایی دیدیم ، مسافر كهن را از پی برویم‌.
برگردیم‌، و نهراسیم‌، در ایوان آن روزگاران ، نوشابه جادو
سر كشیم‌.
شب بوی ترانه ببوییم‌، چهره خود گم كنیم‌.
از روزن آن سوها بنگریم‌، در به نوازش خطر بگشاییم‌.
خود روی دلهره پرپر كنیم‌.
نیاویزیم‌، نه به بند گریز، نه به دامان پناه‌.
نشتابیم ، نه به سوی روشن نزدیك ، نه به سمت مبهم دور.
عطش را بنشانیم ، پس به چشمه رویم‌.
دم صبح ، دشمن را بشناسیم ، و به خورشید اشاره كنیم‌.
ماندیم در برابر هیچ ، خم شدیم در برابر هیچ ، پس نماز
ما در را نشكنیم‌.
برخیزیم ، و دعا كنیم‌:
لب ما شیار عطر خاموشی باد!
..........................
............................

پیمان: دیگه نه نای مونده نه حوصله ی...!!!!

دلی: اما روز..... (پست بعد رو بخونید)

گزار از سهراب سپهری

پیمان — 2012-04-23T08:58:59+01:00

باز امدم از چشمه خواب، کوزه تر در دستم.
مرغانی می خواندند.نیلوفر وا می شد.
کوزه تر بشکستم
در بستم
و در ایوان تماشای تو بنشستم.

که منم..... از محمد مرادی

پیمان — 2012-04-19T11:11:06+01:00

تشنه ای؟ سر بکش از جام زلالی که منم
سیر شو از عطش خون حلالی که منم
به کدامین غم جانسوز جهان فکر کنم؟
به جوابی که تویی یا به سوالی که منم؟
یک نفس زنده شدم یک نفس افسرده شدم
یک نفس مرده... شگفتا به مجالی که منم
خواب دیدم که خیال تو مرا با خود برد
در خیالم من از این خواب و خیالی که منم
عمر من: بال به هم بسته، نگاه تو: قفس
به کجا کوچ کند بی پر و بالی که منم؟
برگ ها بر تن من، بار گران غم توست
پس چرا خم نشود پشت نهالی که منم؟
آسمان خیره به معراج رسولی که تویی
و زمین گوش به آوای بلالی که منم
چقدر فاصله مانده است میان من و تو
از جنوبی که تویی تا به شمالی که منم
«آسمان بار...» کسی اهل خطر کردن نیست؟
«قرعه فال به نا..» وای به حالی که منم

پیمان: دلی پست قبل دیالوگی از یک فیلم بود از زبان...!!!! بی خیال
نقاشی از استاد:ایمان ملکی

شعری از سید مهدی موسوی

پیمان — 2012-04-16T11:44:39+01:00

می روم اما مرا با اشک همراهی مکن
بر نخواهم گشت دیگر معذرت خواهی مکن
من که راضی نیستم ای شمع گریان تر شوی
کار سختی می کنی از خویش می کاهی، مکن
صبحدم خاکسترم را با نسیم آغشته کن
داغ را محصور ، در بزم شبانگاهی مکن
آه! امشب آب نه ، آتش گذشته از سرم
با من آتش گرفته ، هر چه می خواهی مکن
پیش پای خویش می خواهی که مدفونم کنی
در ادای دین خود ، این قدر کوتاهی مکن.

پیمان:سید مهدی موسوی-مجموعه شعر منهای جمع
دلی:خدای عزیز، پول همه ی این چیزها رو خودمون
.دادیم، پس به خاطر هیچی ازت متشکریم

شعری از رضا رفیع

پیمان — 2012-04-08T12:24:16+01:00

دل را سر مویی به سر زلف تو گیر است
نه راه گریز است نه همراه گزیل است

تنها نه من از باده ی شهلای تو مستم
این باده به پیمانه هر خرد و کبیر است

باید که قرنطینه شوی،چون که یقینا
بیماری چشم زده لنزت همه گیر است

انصاف نباشد که تو با خاطر جمعی آزادی و
جمعی به کمند تو اسیر است

یک چشم تو امید دهد،چشم دگر بیم
چشمان تو الحق که بشیرون و نذیر است

تقدیر چنان بر سر راه تو مرا کاشت
که امروز فقط سبز شدن شکل پذیر است

این گونه که این گونه گل انداخته ای دوست
از شرم نباشد که ز صد جوش و کهیر است

در پای تو با دست تو شد دین و دل از دست.
بیخود که نگفته اند تو را دست بگیر است

زود است که مجنون شوم از شدت سودا
لیلی شدنت را چه کسی گفت که دیر است؟!

گل بودن تو محرزو؛شکی هم اگر هست
در مرغ چمن بودن حقیر است

یاس و سمن و یاسمن وسوسن و سنبل
در پیش گل روی تو بی بو و بی بو چو حصیر است

هر گز نروی بی خبر ای مایع ی عمرم
حتما خبرت هست که بی مایه فتیر است

پیمان: چی بگم.
نقاشی از استاد :ملکی

یا که به راه آرم...... از بهار

پیمان — 2012-03-28T11:30:57+01:00

یا که به راه آرم این صید دل رمیده را
یا به رهت سپارم این جان به لب رسیده را
یا ز لبت کنم طلب قیمت خون خویشتن
یا به تو واگذارم این جسم به خون تپیده را
کودک اشک من شود،خاک نشین ز ناز تو
خاک نشین چرا کنی کودک ناز دیده را ؟
چهره به زر کشیده ام،بهر تو زر خریده ام
خواجه!به هیچ کس مده بنده ی زر خریده را
گر ز نظر نهان شوم چون تو به ره گذر کنی
کی ز نظر نهان کنم، اشک به ره چکیده را؟
گر دوجهان هوس بود،بی تو چه دسترس بود؟
باغ ارم قفس بود،طایر پر بریده را
جز دل چه آورم بر سر ره؟ چو بنگرم
ترک کمین گشاده و شوخ کمان کشیده را
خیز،بهار خون جگر!جانب بوستان گذر
تا ز هزار بشنوی قصه ی ناشنیده را

پیمان: عیدتون مبارک. سر هم نتونستم بزنم بهتون.
خیلی خیلی ممنون از انتقاد تون در پست قبل
دلی:کوچکتونیم.معذرت بابت.......همه چی.
نقاشی از استاد:کاتوزیان

آخر از جور تو عالم ملک الشعرای بهار

پیمان — 2012-03-16T11:05:56+01:00

آخر از جور تو عالم را خبر خواهیم کرد
خلق را از طره ات آشفته تر خواهیم کرد
اول از عشق جهانسوزت مدد خواهیم خواست
پس جهانی را ز شوقت پر شرر خواهیم کرد
جان اگر باید،به کویت نقد جان خواهیم یافت
سر اگر باید،به راهت ترک سرخواهیم کرد
هر کسی کام دلی آورده در کویت به دست
ما هم آخر در غمت خاکی به سر خواهیم کرد
تا که ننشیند به دامانت غبار از خاک ما
روی گیتی را ز آب دیده تر خواهیم کرد
یا ز آه نیمه شب،یا از دعا، یا از نگاه
هرچه باشد در دل سختت اثر خواهیم کرد
لابه ها خواهیم کردن تا به ما رحم آوری
ور به بیرحمی زدی،فکر دگر خواهیم کرد
چون بهار از جان شیرین دست بر خواهیم داشت
پس سر کوی تو را پرشور وشر خواهیم کرد.

پیمان: ممنون. سال نو است و همه نو نوار کردند کسی به فکر ماهیهای درون تنگ نیست.
نقاشی از استاد:مجید اوری

شمیم از ملک الشعرای بهار

پیمان — 2012-03-14T14:52:26+01:00

شمعیم و دلی مشعله افروز و دگر هیچ
شب تا به سحر گریه جانسوز و دگر هیچ
افسانه بود معنی دیدار،که دادند
در پرده یکی وعده ی مرموز و دگر هیچ
خواهی که شوی با خبر ازکشف وکرامات
مردانگی و عشق بیاموز و دگر هیچ
زین قوم چه خواهی؟ که بهین پیشه ورانش
گهواره تراشند و کفن دوز ودگر هیچ
زین مدرسه هرگز مطلب علم که اینجاست
لوحی سیه وچند بد آموز و دگر هیچ
خواهد بدل عمر،بهار از همه گیتی
دیدار رخ یار دل افروز و دگر هیچ.

پیمان: ممنون.خیلی ها برای اینکه بهشون سر نزدم از این وب جدا شدند اما عمدی نبوده سر نزدن من.
دلی: دله دیگه نمیشه که نباشه.
تقدیم به: صهبا و یک همراه و علی
نقاشی از استاد: مجید اوری

سخنی نه از هر سخنی (تقدیم به حضرت امیر)

پیمان — 2012-03-10T15:14:26+01:00

حضرت امیر «علیه السلام»
«اگر به آنچه که میخواستی نرسیدی،از آنچه هستی نگران نباش»
ماخذ:حکمت 69 نهج البلاغه

پیمان:هر کی بگه علت این پست چیه جایزه ش تقدیم شعر پست بعده.
البته تقدیم به علی آقا به خاطر این ایده زیبا شون
دلی:کجای که ذالفقار دلش برای تاقچه و چاه برای گریه شبانه ات دلش تنگ است هر چند دل آدمهایش بس سنگ است. چاه دلش تنگ است.
نقاشی از استاد:اوری

شعری از ایرج میرزا

پیمان — 2012-03-06T10:39:30+01:00

وه چه خوب آمدی صفا کردی
چه عجب شد که یاد ما کردی؟

ای بسا آرزوت می‌کردم
خوب شد آمدی صفا کردی

آفتاب از کدام سمت دمید
که تو امروز یاد ما کردی؟

از چه دستی سحر بلند شدی
که تفقد به بینوا کردی؟

شب مگر خواب تازه‌ای دیدی
که سحر یاد آشنا کردی؟

بیوفایی مگر چه عیبی داشت
که پشیمان شدی وفا کردی؟

هیچ دانی که اندرین مدت
از فراقت به ما چها کردی؟

با تو هیچ آشتی نخواهم کرد
از همان ره که امدی برگرد!

پیمان: چیزی برای گفتن ندارم. کلا آدم خودخواهیم.
دلی: فقط من از حضور هیچ کس در اینجا ناراحت نمیشم که بشه علت غیبت من (به شیش زبون زنده دنیا میگم غیبت من درسیه) { ساره آریا منش)
تقدیم به :«یک همراه» به خاطر اول شدن در پست قبل
نقاشی از استاد: ملکی

دریا دل از رهی معیری

پیمان — 2012-02-16T13:56:03+01:00

دور از تو هر شب تا سحر گریان چو شمع محفلم
تا خود چه باشد حاصلی از گریه بی حاصلم؟

چون سایه دور از روی تو افتادم در کوی تو
چشم امیدم سوی تو وای از امید باطلم

از بس که با جان و دلم ای جان و دل آمیختی
چون نکهت از آغوش گل بوی تو خیزد از گلم

لبریز اشگم جام کو؟ آن آب آتش فام کو؟
و آن مایه آرام کو؟ تا چاره سازد مشکلم

در کار عشقم یار دل آگاهم از اسرار دل
غافل نیم از کار دل و ز کار دنیا غافلم

در عشق و مستی داده ام بود و نبود خویشتن
ای ساقی مستان بگو دیوانه ام یا غافلم

چون اشک می لرزد از موج گیسویی رهی
با آنکه در طوفان غم،دریا دلم،دریا دلم

تقدیم به:الهام ت برای اول شدن در پست قبل
نقاشی از استاد: پینو (ایتالیای)

کهربا از هوشنگ ابتهاج

پیمان — 2012-02-15T13:02:53+01:00

من نه خود می روم، او مرا می کشد
کاو سرگشته را کهربا می کشد

چون گریبان ز چنگش رها می کنم
دامنم را به قهر از قفا می کشد

دست و پا می زنم می رباید سرم
سر رها می کنم دست و پا می کشد

گفتم این عشق اگر وا گذارد مرا
گفت اگر واگذارم وفا می کشد

گفتم این گوش تو خفته زیر زبان
حرف ناگفته را از خفا می کشد

گفت از آن پیش تر این مشام نهان
بوی اندیشه را در هوا می کشد

لذت نان شدن زیر دندان او
گندمم را سوی آسیا می کشد

سایه ی او شدم چون گریزم از و؟
در پیش می روم تا کجا می کشد

پیمان: عذرم بدارید اگر نمی تونم به همه تون سر بزنم، برگردم سر همتونو میزنم.
دلی: گفتند بگو! چه بگویم؟! مجال کو؟!
عکس: نمیدانم از کیه
تقدیم به: ساره آریا منش برای اول شدن در پست قبل {تو جیب مارو نزن تقدیم پیش کشت)

آینه در آینه از هوشنگ ابتهاج

پیمان — 2012-02-14T11:38:48+01:00

مژده بده ، مژده بده ، یار پسندید مرا
سایه ی تو گشتم و او برد به خورشید مرا
جان دل و دیده منم ، گریه ی خندیده منم
یار پسندیده منم ، یار پسندید،مرا
کعبه منم ، قبله منم ، سوی من آرید نماز
کان صنم قبله نما خم شد و بوسید مرا
پرتو دیدار خوشش تافته در دیده ی من
اینه در اینه شد ، دیدمش ودید مرا
اینه خورشید شود پیش رخ روشن او
تاب نظر خواه و ببین کاینه تابید مرا
گوهر گم بوده نگر تافته بر فرق ملک
گوهری خوب نظر آمد و سنجید مرا
نور چو فواره زند بوسه بر این باره زند
رشک سلیمان نگر و غیرت جمشید مرا
هر سحر از کاخ کرم چون که فرو می نگرم
بانگ لک الحمد رسد از مه و ناهید مرا
چون سر زلفش نکشم سر ز هوای رخ او
باش که صد صبح دمد زین شب امید مرا
پرتو بی پیرهنم ، جان رها کرده تنم
تا نشوم سایه ی خود باز نبینید مرا

پیمان: دوستانی که دوست داشتند شعر شاد بذارم. بفرماید.
دلی: گل.
تقدیم به: مریم بزرگمهر به خاطر اول شدن در پست قبل
نقاشی از استاد: پینو(ایتالیایی)

شاعرش؟!

پیمان — 2012-02-13T15:57:37+01:00

با من بمان و حرف دلت را دوتا نکن
در شهر من علیه دلم کودتا نکن

حالا که از بهشت تو جا مانده ام، مرا
در پای ایستگاه جهنم رها نکن

بگزار پا به شعر من ای حس ناگریز
فکر ردیف و قافیه های مرا نکن

حق من این نبود دور از تو بشکنم
حقم اگر فراق تو باشد ادا نکن

کردی دعای صبر...دعایت مرا شکست
در حق هیچ آیینه ای این دعا نکن

با ابرهای معجزه بر روح من ببار
جغرافیای قلب مرا کربلا نکن

پیمان: همینجوری خواستم اسمم باشه. {اخه نیست خودبینم}
دلی: هرکجا هستید هم تون خوش باشید
نقاشی از استاد: نمی دونم ولی اسم نقاشی دو خواهر.

رباعیاتی از ابوالسعید ابوالخیر

پیمان — 2012-02-12T12:41:41+01:00

از بار گنه شد تن مسکینم پست
یا رب چه شود اگر مرا گیری دست
گر در عملم آنچه تو را شاید نیست
اندر کرمت آنچه مرا باید هست
----------------------------------------
عصیان خلایق ار چه صحرا صحرا ست
در پیش عنایت تو یک برگ گیاست
هرچند گناه ماست کشتی کشتی
غم نیست که رحمت تودریا دریاست
----------------------------------------
گر سبحه ی صد دانه شماری خوبست
ور جام می از کف نگذاری خوبست
گفتی چه کنم چه تحفه آرم بر دوست
بی درد میا هر آنچه آری خوبست
----------------------------------------
ای حیدر شهسوار وقت مدد ست
ای زبده ی هشت وچار وقت مددست
من عاجزم از جهان ودشمن بسیار
ای صاحب وذالفقار وقت مدد ست
-----------------------------------------
گریم ز غم تو زار و گویی زرق است
چون زرق بود دیده در خون غرق است
تو پنداری که هر دلی چون دل توست
نی نی صنما میان دلها فرق است
-----------------------------------------
پیمان: سلام بر همگی. خدا قوت هم تون. دوبازه نیستم ی چند روزی.
دلی: اگه انتقادی هست بگو اگه نداری برای چی مزاحم میشی؟!! {نیش خند}
نقاشی از استاد:شهرداد

شعر از یاسر قنبرلو

پیمان — 2012-02-10T14:57:46+01:00

اصلاحیه: این شعر از نوشته های آقای یاسر قنبرلو بوده وهست وبر اساس سهل انگاری حقیر تا به الان به نام آقای جمشیدی تایپ شده بود که همین جا از شاعرش با تمام وجود معذرت خواهی میکنم، معذرت.

بچه ها دیکته دارید قبولی سخت است
هر کسی درس نخواند به خدا بدبخت است

حرفها مثل هم اند از همه جا می آیند
گاه چسبیده به هم گاه جدا می آیند

جمله ها اکثرشان سخت و دو پهلو هستند
جمله ها مثل دوتا دوست به هم وابسته اند

بچه ها روز مهمی است بخوانید که من ...
سر قولی که ندادید بمانید که من -

دوست دارم جلوی چشم کسی بد نشوید
از خیابان خدا با عجله رد نشوید

بنویسدخدا،بعد بخوانید هوس(خطاب به خودم)
بنویسید قناری،بخوانید قفس

بنویسید توفان وتلاطم شده است
هی بچرخید خدا پشت خدا گم شده است

بچه ها گوش کنید این دو سه خط سنگین است
بنویسید شعف،دخترکی غمگین است

گرچه بابا غم نان می خورد ما نان را
آخرین خط بنویسید بزرگ است خدا

دست آخر ننویسید دو رنگی ها را
بچه ها وقت تمام است ورق ها بالا

با تشکر از اصلاح یاسر قنبرلو

پیمان: اینو واسه اون بچه های گذاشتم که خیلی این روزا تو فاز غمند. وفا، ویکی آیدا، مهلا، وهزاران کسان دیگر.
دلی از چارلی چاپلین: پایان هر چیزی زیباست اگر زیبا نبود بدانید هنوز به پایان نرسیده است.

شعر چندمین هزار بنی آدم از هوشنگ ابتهاج

پیمان — 2012-02-08T12:51:20+01:00

گفتم که مژده بخش دل خرم است این
مست از درم آمد و دیدم غم است این

گر چشم باغ گریه ی تاریک من ندید
ای گل ز بی ستارگی شبنم است این

پروانه بال پر زد و در دام خوش خفت
پایان شام پیله ی ابریشم است این

باز این چه ابر بود که ما را فرو گرفت
تنها نه من گرفتگی عالم است این

یک دست برده در دل و دینم چه می کنی
جانم بسوختی و هنوزت کم است این؟

آه از غمت که زخمه ی بی راه می زنی
ای چنگی زمانه چه زیر و بم است این؟

یک دم نگاه کن که چه بر باد می دهی
چندمین هزار امید بنی آدم است این

گفتی که شعر سایه دگر رنگ غم گرفت
آری سیاه جامه ی صد ماتم است این

پیمان: بسیار ممنون از لطف هم تون
دلی: همه چیز خوب میشه به خدا
تقدیم به: به دوقلوهای که امروز تولدشون بوده {اینم هدیه ی من «دایی پیمان مجازی»}
نقاشی: از استاد ملکی

شعری از اریش فرید

پیمان — 2012-02-06T15:29:13+01:00

Herrschafts freiheit
Zu sagen:
“Hier
herrscht Freiheit”
Ist immer
Ein Irrtum
Oder auch
Eine lüge:
Freiheit
Herrscht nicht.
--------------------------------
دیلمج:

آزادی امررانی
گفتنِ اینكه:
«اینجا
آزادی حكمفرماست»،
خطاییست
آشكار
یا خود
دروغی:
آزادی
حكم نمیراند!

پیمان:
اول: اینکه من وقتی نیستم نیستم و دسترسی به کامنتا ندارم {پس نمی بینم پس وبتان را حذف نکنید}
دوم: خیلی خیلی ممکن است از این غیبتها پیش بیاد پس بادمجون بم. {چه اعتماد به نفسی}
سوم:بسیار معذرت
چهارم: اگر ترجمه اشکال داره خود رویا خانم(قاصدک) {دیلماج} زحمت بکشند اشکالاتو برطرف کنیم
نقاشی: نمیدونم از کیه میدنید؟ {خارجی به اسم برج بابل می گویند نماد فراموسونیم هست این نقاشی}

آدرس وبلاگ دوست قدیمی بهنام خان:http://bivazni.mihanblog.com

در دام کفر از هوشنگ ابتهاج

پیمان — 2012-01-25T13:31:14+01:00

غیر عشق او ، که دردش عین درمان گشتن است
حاصل هر کار دیگر جفت حرمان گشتن است
خوشدلی خواهی پی او گیر ، کاندر باغ مهر
صبح را از بوی این گل ذوق خندان گشتن است
شمع را زان رو خوش افتاده ست این خود سوختن
کز فنای تن هوای او همه جان گشتن است
تا نهادی گنج راز عشق خود در خک ما
قدسیان را ملتمس تشریق انسان گشتن است
تا سر زلف تو شد بازیچه ی دست نسیم
کار و بار جمیع مشتاقان پریشان گشتن است
جام بشکستند و کنون وقت گل خون می خورند
حاصل آن توبه کردن این پشیمان گشتن است
از لب پیمانه ، گر سر می رود ، لب بر مگیر
مرد را از جان گذشتن به ز پیمان گشتن است
سایه ! ایمان خلیلی نیست در این دام کفر
ورنه آتش را همان شوق گلستان گشتن است

پیمان: خبری نیست به شیش زبان زنده دنیا میگم خبری نیست.
دلی: بیت آخر همین شعر.
انتقاد دارید بگید در مورد من ، وبلاگ، فضاش، کامنت، شوخی،...!! (هرچی که به نظر شما ناپسند است)
نقاشی از: استاد شهرداد

شعری از مهدی فرجی

پیمان — 2012-01-23T12:27:19+01:00

پابند کفشهای سیاه سفر نشو
یا دست کم بخاطر من دیرتر برو
دارم نگاه می کنم و حرص می خورم
امشب قشنگ تر شده ای - بیشتر نشو
کاری نکن که بشکنی امـ...ا شکسته ای
حالا شکستنی ترم از شاخه های مو
موضوع را عوض بکنیم از خودت بگو -
به به مبارک است :دل خوش - لباس نو
دارند سور و سات عروسی می آورند
از کوچه های سرد به آغوش گرم تو
...
هی پا به پا نکن که بگویم سفر به خیر
مجبور نیستی بمانی ...
ولی نرو

پیمان: خدایا خودت که می دونی!
دلی: یک پایان تلخ بهتر از یک تلخی بی پایان است.
خواستگار: اقا دختر که نمی دید لا اقل گل مونو بدید ببریم. (برای یک بارم که شده با اجازه کوچکترها بعله کوچکها پیمان هوای همتونو داره هر چند خودشم.... {وفا@})
سایه روشن: دیگه خسته شدم از چرت وپرتات پیمان.
گله: داشتم ازتون پشیمون شدم بگم.
نقاشی: از استاد مجید اوری

شعری از صادق سرمد

پیمان — 2012-01-21T17:29:48+01:00

چه خوش است حال مرغی که قفس ندیده باشد
چه نکوتر آنکه مرغ‍‍ی ز قفـس پریده باشد
پـر و بـال ما بریدند و در قفـس گشـودند
چه رها،چه بسته، مرغی که پرش بریده باشد
من از آن یکی گـزیدم که بجـز یکـی ندیدم
که میان جمله خوبان به صفت گزیده باشد
عجب از حبیـبم آید که ملول می نماید
نکند که از رقیبان سـخنی شـنیده باشد
اگر از کسی رسیده است به ما بدی بماند
به کسی مبـاد از ما که بدی رسـیده باشد.

پیمان: چی بگم آخه؟ شما بگید؟
«خدایا خودت پاکمون کن خاکمون کن»
نقاشی: از استاد مجید اوری
تسلیت: به خاطر فرارسیدن ایام شهادت امام حسن مجتبی (ع)
امام رضا(ع) و رحلت جان گداز رسول مکرم اسلام(ص)

«دم عیسی داری ید بیضا داری
آنچه خوبان همه دارند تو تنها داری»

شعر یار دیرین از رهی معیری

پیمان — 2012-01-18T15:51:40+01:00

به سوی ما گذار مردم دنیا نمی افتد
کسی غیر از غم دیرین به یاد نمی افتد

زبس چون غنچه،از پاس حیا سر در گریبانم
نگاه من به چشم آن سهی بالا نمی افتد

به پای گلبنی جان داده ام اما نمی دانم
که می افتد به خاکم سایه گل یا نمی افتد

روی هر ذره خاکم به دنبال پریرویی
غبار من به صحرای طلب از پا نمی افتد

نصیب ساغر می شد لب جانانه بوسیدن
رهی دامان این دولت به دست ما نمی افتد

پیمان: اول سرم پایننه ( از خجالت) زیر چشمی نوشتم، تشکر از دوستانی که در نظرهای خصوصی چنان مارا مورد عنایت چک، سیلی ، پا، تحقیر قرار دادند که کمرمون راست نمیشه.
یک پست شعر یک پست خاطره.
شبحه: دوستان عزیز من سنم 22 سال تمام هستش و در چنین شرایطی واقعا زندگی کردم (کاملا مستنده). هنوز هم هستند کسانی که زندگی می کنند. به خدا تهران ایران نیست.

تقدیم به:کسی که وقتی اینو میبینه نیشش تا بناگوش باز میشه میگه یعنی ماله منه؟
نقاشی از: استاد مجید اوری

چه می کشم از استاد شهریار

پیمان — 2012-01-09T11:07:30+01:00

در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشم
عاشق نمی شوی که ببینی چه می کشم

با عقل آب عشق به یک جو نمی رود
بیچاره من که ساخته از آب و آتشم

دیشب سرم به بالش ناز وصال وباز
صبحست وسیل اشک به خون شسته بالشم

پروانه را شکایتی از جور شمع نیست
عمریست در هوای تو می سوزم وخوشم

خلقم به روی زرد بخندند و باک نیست
شاهد شو ای شرار محبت که بی غشم

باور مکن که طعنه ی طوفان روزگار
جز در هوای زلف تو دارد مشوشم

سروی شدم به دولت آزادگی که سر
با کس فرو نیاورد این طبع سرکشم

دارم چون شمع سر غمش بر سر زبان
لب میگزد چو غنچه ی خندان خامشم

هر شب ماهتاب به بالین من بتاب
ای آفتاب دلکش و ماه پری وشم

لب بر لبم بنه بنوازش دمی چونی
تا بشنوی نوای غزلهای دلکشم

ساز صبا به ناله شبی گفت شهریار
این کار تست من همه جور تو می کشم

پیمان: اول تشکر، بعدا می خوام یک بخش جدیدی راه بندازم به اسم «صادراته خاطرات (پیمان)»
در این بخش می خوام کلا دفتر خاطرات و خود خاطرات ذهنی خودم براتون بذارم تا هم اونای که داشتند این دورهارو تازه بشه
و اونای که این دوره رو نداشتند یک تجربه نوشتاری داشته باشند.
(مثل دوران سربازی برای دختران).
هنوز راش نداختم پس نظرتونو بدید.
ممنون.

نقاشی هم : نمیدانم. کمک کنید.

شعری از سعید بیابانکی

پیمان — 2012-01-07T13:51:49+01:00

بر ما چه رفته است که دل مرده ایم ما
دل را به میهمانی غم برده ایم ما
گل های زرد دسته به دسته شکفته اند
بر ما چه رفته است که پژمرده ایم ما
سبزیم اگرچه مثل سپیدارهای پیر
سهم کلاغ های سیه چرده ایم ما
شاید به قول شاعر لبخندهای تلخ
«یک مشت خاطرات ترک خورده ایم ما»
باور کنید هیچ دلی را دراین جهان
نشکسته ایم ما و نیازرده ایم ما
گفتی پناه می بری از بی کسی به چاه!
ای بغض ناصبور مگر مرده ایم ما؟

پیمان: ممنون،معذرت

نقاشی از مجید اوری

آن آفتاب پنهانی

مهشید دریا — 2012-01-06T03:43:22+01:00

طلوع میکند آن آفتاب پنهانی
ز ِ سمت مشرق جغرافیای عرفانی
دوباره پلک دلم میپرد نشانه ی چیست؟
شنیده ام که می آید کسی به مهمانی
کسی که سبز تر است از هزار بار بهار
کسی، شگفت کسی آنچنان که میدانی
کسی که نقطه ی آغاز هرچه پرواز است
تویی که در سفر عشق خط پایانی
تویی بهانه ی آن ابرها که میگریند
بیا که صاف شود این هوای بارانی
تو از حوالی اقلیم هر کجا آباد
بیا که میرود این شهر رو به ویرانی
کنار نام تو لنگر گرفت کشتی عشق
بیا که یاد تو آرامشی است طوفانی

(قیصر امین پور)

پی نوشت: جمعه است و خواستیم پیشکشی به محضر آقا داشته باشیم
التماس دعا

شعر جمعه از فروغ

پیمان — 2011-12-27T11:11:09+01:00

جمعه ساکت
جمعه متروک
جمعه چون کوچه های کهنه،غم انگیز
جمعه اندیشه های تنبل بیمار
جمعه خمیازه های موذی کشدار
جمعه بی انتظار
جمعه تسلیم

خانه خالی
خانه دلگیر
خانه در بسته به هجوم جوانی
خانه تاریکی و تصور خورشید
خانه تنهایی و تفال و تردید
خانه پرده،کتاب،گنجه، تصاویر

آه، چه آرام و پر غرور گذر داشت
زندگی من چو جویبار غریبی
در دل این جمعه های ساکت متروک
در دل این خانه های خالی دلگیر
آه، چه آرام و پر غرور گذر داشت

پیمان: چون نیستم برای 8 دی اینو گذاشتم برای فروغ فرخزاد روحش شاد.
نقاشی از استاد ملکی

داستان از لطایف وطوایف

پیمان — 2011-12-27T10:59:19+01:00

روزی سلطان محمود غازی از طلحک رنجید و خواست او را چوب بزند.
به غلامانش گفت:بروید به باغ و از درخت ارغوان چند شاخه بیاورید.غلامان به دنبال چوب رفتند. جمعی پشت سر طلحک
ایستاده بودند،طلحک که دو زا نو زده بود به آنان گفت بیکار نباشید تا وقتی چوب بیاورند شما پس گردنی بزنید.
----------------------------------------------------------------
شخصی در زمان یخ بندان به شهری وارد شد ازقضا سگی دنبالش کرد خواست سنگ بردارد یخ زده بود
گفت:این چه شهری ایست سنگ را بسته و سگ را گشوده اند.

پیمان:
خدا حافظی کردید دمتون گرم، رسم ادبم رعایت کردید اما رسم رفاقت چطور؟
دیگه نمی گم نیستم چون نیستم.
مسعود تو هم؟{از دست تو هم بکشیم} اما ایمان دارم برمی گردی.

شعری از حسین منزوی

پیمان — 2011-12-26T14:21:25+01:00

دریای شورانگیز چشمانت چه زیباست
آنجا که باید دل به دریا زد همینجاست
در من طلوع آبی آن چشم روشن
یاد آور صبح خیال انـگیز دریاست
گل کرده باغی از ستاره در نـگاهت
آنک چراغانی که در چشم تو برپاست
بیهوده می کوشی که راز عاشقی را
از من بپـوشانی که در چشم تو پیداست
ما هر دُوان خاموش خاموشیم ، اما
چشمان ما را در خـموشی گفت و گوهاست

پیمان:دیگه مثل اینکه ما هر جا بریم نت مون به راست.
نقاشی: نمیدونم از کی هر کی میدونه بگه.